Uwaga! Ta strona wykorzystuje pliki Cookie! Szczegółowe informacje znajdziecie państwo w polityce prywatności. Akceptuję politykę.

Aby powiększyć stronę, wciśnij klawisze [CTRL] + [+]. Aby zmniejszyć, wciśnij klawisze [CTRL] + [-]. Aby przywrócić do normalnej wielkości, wciśnij klawisze [CTRL] + [0].

Metro na świecie

Londyn

Trochę historii…

Londyn jest pierwszym miastem, w którym pojawiło się metro. Pierwsze plany budowy pojawiły już w latach trzydziestych XIX wieku. Stolica Wielkiej Brytanii w tym okresie  rozwijała się bardzo szybko. Rosła liczba ludzi przybywających do tętniącego życiem miasta. Budowano nowe domy, sklepy i banki. Powstawały nowe ulice, które szybko stawały się zatłoczone. Władze miasta dostrzegały problem w szkodliwym i niebezpiecznym zatłoczeniu ulic, ciągle powiększającego się miasta. Decyzja o budowie pierwszych linii zapadła w 1854 roku, a pierwsi pasażerowie wyruszyli linią Paddington – Farringdon 10 stycznia 1863 roku. Ceremonii otwarcia przewodniczyła królowa Wiktoria.

Pierwszą linię wybudowano metodą odkrywkową, a do jej obsługi wykorzystano pociągi parowe. Pierwsze składy o napędzie elektrycznym zaczęto wprowadzać  w roku 1890. Linię nazwano Metropolitan, stąd międzynarodowe i popularne określenie kolei miejskiej – Metro.

Pierwsze linie londyńskiego metra były budowane przez kilka prywatnych i niezależnych od siebie przedsiębiorstw. Firmy niechętnie współpracowały między sobą, co powodowało chaos komunikacyjny i utrudniało podróż metrem. Dopiero w 1933 roku  prawie wszystkie linie metra stały się własnością państwa i zostały zintegrowane. Powstał wówczas Londyński Zarząd Transportu Pasażerskiego (London Passenger Transport Board).

Ciekawostkę historyczną, związaną z budową najstarszego metra na świecie,  jest to, że pierwszym tunelem, jaki powstał pod wodą był tunel pod Tamizą. Został  wybudowany przez sir Marca Brunela i jego syna Isambarda w 1843 r. Początkowo projektowany dla ruchu konnego, w 1869 r. stał się częścią londyńskiego metra.

Obecne logo London Underground po raz pierwszy zaprezentowano w 1913 roku. Stało się ono symbolem miasta Londyn i znakiem popularnym na całym świecie. Zaprojektował je Edward Johnson.

220px-underground.svg

 Logo londyńskiego metra (źródło britannica.com)

Harry Beck opracował  w 1933 roku projekt graficzny mapki linii metra, który jest używany do dziś.

Podczas II wojny światowej mieszkańcy Londynu używali niektórych stacji metra jako schronu podczas bombardowań miasta. Władze, początkowo temu nieprzychylne, w kolejnych etapach wojny same organizowały schronienie i bezpieczne spotkania w podziemnych tunelach metra.

harry_beck_320_320

Harry Beck i jego graficzny projekt  linii metra (źródło: www.ltmcollection.org)

 

Teraźniejszość

Londyńskie metro jest obecnie głównym i najłatwiejszym środkiem transportu dla większości obszaru Wielkiego Londynu oraz sąsiednich hrabstw: Essex, Hertfordshire oraz Buckinghamshire. System linii kolejowych przebiega w tunelach nadziemnych, choć również w dużej części na powierzchni. Przez mieszkańców Londynu potocznie nazywany jest „The Tube” (kanał, rura). Metrem można dojechać prawie wszędzie, chociaż sieć połączeń na południe od Tamizy nie jest już tak dobrze rozbudowana, jak w innych częściach miasta.

Metro w Londynie obsługiwane jest przez 12 linii oraz 275 stacji, w tym 63 w samym centrum miasta i 14 całkowicie poza granicami administracyjnymi Wielkiego Londynu. Rozciąga się na 408 kilometrów. Pociągi w Londynie kursują co kilka/kilkanaście minut, w zależności od pory dnia. Dzięki tak gęstej sieci linii kolejowej ten środek komunikacji stał się najszybszym i najpopularniejszym sposobem przemieszczania się po stolicy Wielkiej Brytanii.

Londyńskie „Underground” to miasto w mieście. Kilkanaście linii i kilkadziesiąt stacji powoduje, że sprawne poruszanie się nim wymaga doskonałej wiedzy. Wiele stacji to skrzyżowania nawet czterech lub pięciu linii, a więc labirynt schodów i korytarzy.

Stacje metra są swego rodzaju punktami orientacji w terenie. W ogłoszeniach, czy  o mieszkaniu, czy o pracy, nazwa stacji jest zawsze wymieniona.

W ośmiomilionowym Londynie z metra codziennie korzystają prawie trzy  miliony mieszkańców. Z uwagi na tak rozbudowany system komunikacji kolejowej - dla ułatwienia poruszania się i przejrzystości informacji - poszczególnym liniom metra na mapie przypisane zostały zarówno nazwy, jak i kolory. Wiele innych map transportu miejskiego na całym świecie wzoruje się na takim właśnie oznakowaniu.

Metro cieszy się w Londynie ogromną popularnością, o czym świadczy tłok w godzinach szczytu. Obecnie trwają największe w historii londyńskiego metra prace modernizacyjne. Głównie związane z planowanymi w Londynie Igrzyskami Olimpijskimi, w 2012 roku. Remontowane są stacje i wymieniane stare tory. Ze względu na duże natężenie ruchu i popularność podróżowania siecią kolei podziemnej, prace te prowadzone są małymi etapami tak, żeby nie sparaliżować jakiejkolwiek części Londynu.

Londyńskie metro w liczbach

  •       Średnia prędkość pociągów to 33 km/godz.,  wliczając postoje na stacjach
  •       Najdłuższa linia metra Central Line - 74 km
  •       Największa odległość między stacjami – 6,26 km
  •       Najgłębiej położona stacja to Hampstead - 58.5 metra poniżej poziomu gruntu
  •       Najbardziej oblegana stacja to Victoria - 76,5 miliona pasażerów rocznie
  •       W London Underground pracuje  12 350 osób
  •       Łączna liczba przewożonych pasażerów to miliard rocznie

W Londynie znajduje się ok. 50 nieużywanych stacji metra. Opuszczone „stacje widma” używane są podczas kręcenia filmów fabularnych i teledysków muzycznych

londyn_schemat_320_320

Mapa linii metra w Londynie (źródło visit-londoncity.com) 

Nazwa

Kolor na mapie

Data otwarcia

Bakerloo Line

Brązowy

1906

Central Line

Czerwony

1900

Circle Line

Żółty

1884

District Line

Zielony

1868

East London Line

Pomarańczowy

1869

Hammersmith & City Line

Różowy

1864

Jubilee Line

Srebrny

1979

Metropolitan Line

Magenta

1863

Northern Line

Czarny

1890

Piccadilly Line

Ciemnoniebieski

1906

Victoria Line

Jasnoniebieski

1969

Waterloo & City Line

Morski

1898

Linie metra w Londynie

Stolica Wielkiej Brytanii jest położona w południowo-wschodniej  części Anglii (której również jest stolicą), nad rzeką Tamizą. Liczba mieszkańców Londynu wynosi 7,6 mln mieszkańców na obszarze 1607 km². Jest to drugie pod względem wielkości miasto w Europie (po Moskwie) i jedno z największych na świecie.

Podobnie, jak większość światowych metropolii, Londyn boryka się z problemami korków w godzinach szczytu. Dodatkowo na duże trudności komunikacyjne wpływa   zabudowa miasta. Ulice są wąskie i wszędzie jest ciasno.